Vanuit de google alert groene klei in Het laatste nieuws gezien:op 15 juli 2018
rubriek fit en gezond
Onze redactie test het de hele zomer voor je uit. Deze
week: de okseldetox.
Mijn
oksels en ik, wij hebben een ingewikkelde relatie. Dat is niet altijd zo
geweest hoor. Vroeger had ik er geen enkel probleem mee, maar sinds de
pubertijd en die eerste stiekeme, zenuwachtige scheerbeurt in de
badkamer is er veel veranderd. Laten we beginnen met een bekentenis: ik
behoor tot het ras van de zweetpatékes. De zon moet nog maar komen
piepen of zelfs een blik op mijn sportschoenen is al voldoende, en de
eerste zweetdruppeltjes beginnen te parelen. (Oeps, ik had je misschien
moeten waarschuwen. Dit wordt niet het meest appetijtelijke stuk ooit.)
Zeker in de zomer heb ik dus een panische angst voor okselvijvers –
alleen het woord zelf al.
Maar mijn
grootste bezorgdheid? Na jaren het scheermesje boven te halen, lijkt het
wel alsof er zich een donkere schijn heeft ontwikkeld onder mijn
oksels. Niet bepaald sexy, en eerlijk gezegd, ik voel me daar niet
altijd even comfortabel bij. En ik ben duidelijk niet de enige. Uit een
onderzoek van Dove bleek vorig jaar dat 3 op de 10 vrouwen shirts met
mouwen dragen omdat ze zich schamen voor hun oksels. Ze generen zich
niet alleen voor de donkere schijn, maar ook voor ingegroeide haartjes
of pukkeltjes. Opvallend genoeg zou nagenoeg iedereen (94 procent) zich
beter in hun vel voelen als de oksels goed verzorgd zijn.
Aluminium en parabenen
De
oplossing is dus logisch: een deugddoende verzorging. En na een snelle
research op Google, kom ik het fenomeen okseldetox tegen. Na de hele
hype rond übergezonde sapjes en de digitale detox, bestaat er blijkbaar
ook een variant voor je oksels. Van bekende sites als Buzzfeed tot
PopSugar, ze raken er maar niet over uitgepraat. Waarom, horen we je
denken. Geloof me vrij, wij hebben onszelf die vraag ook gesteld op de
redactie.
Volgens verschillende artikels
zou het helpen tegen zweet, vervelende geurtjes en irritaties. Klinkt
alvast veelbelovend (of te goed om waar te zijn). Daarnaast zou het een
natuurlijker, en dus gezonder, alternatief zijn voor je dagdagelijkse
deo. Er gaan al jaren horrorverhalen de ronde dat deodorant nare
gevolgen heeft voor je gezondheid, waarbij vooral aluminium en parabenen
in het product worden geviseerd. Er zijn zelfs onderzoeken die een link
hebben gelegd met borstkanker. Maar – en hier volgt een grote maar –
die studies waren methodologisch zwak of ze zijn alleen in een lab of in
een dierenexperiment gebeurd. Met andere woorden: er is dus géén bewijs
dat aluminium of parabenen in deo borstkanker kunnen veroorzaken.
Aan
de andere kant is er ook geen bewijs dat een okseldetox wonderen kan
verrichten. Dat beweert althans dermatoloog Jessica Weiser van de New
York Dermatology Group. “Er is geen enkel onderzoek dat aantoont dat een
okseldetox gezondheidsvoordelen heeft”, vertelt ze aan TeenVogue. “Het
werkt zeker niet evengoed als een natuurlijke deodorant, noch zal het je
beschermen tegen huidirritatie.”
Bon,
veel tegenstrijdige informatie dus. Ik besluit het toch een kans te
geven, al is het maar omdat ik een andere, grote frustratie heb. Naar
mijn gevoel doen té veel deodorants hun werk niet fatsoenlijk. Ze laten
witte of gele kringen achter in mijn kledij, die je er met het beste
zeepje van de wereld niet uitkrijgt, en het is al te vaak voorgekomen
dat ik mezelf na een lange werkdag betrap op een onaangename geur: een
soort toxische mix van zweet en tropisch fruit of bloemen.
20 minuten verveling
Online
vond ik steeds hetzelfde recept terug: een eetlepel bentoniet klei (of
in mijn geval: groene klei), een eetlepel appelazijn en wat water. Deze
drie ingrediënten moet je met een houten lepel door elkaar klutsen in
een glazen kom, tot je een mengelmoes krijgt die qua textuur overeenkomt
met zure room. Lees: een donkergroene, vieze drek waarvoor je
onmiddellijk je neus optrekt. Want laat je niet misleiden door de appel
voor de azijn: het goedje verspreidt wel degelijk een typische,
penetrante geur. Hoe dit ervoor zal zorgen dat mijn oksels ruiken naar
rozen en meiklokjes, het was me een raadsel.
nina.be
Het
enige wat je dan moet doen is de groene smurrie onder je oksels smeren
en je 20 minuten neerleggen, met je armen in de lucht. Op sommige sites
las ik dat dit maskertje voor een brandend, pijnlijk gevoel kon zorgen.
Je kan al raden hoe groot mijn opluchting was dat dit bij mij niet het
geval was. Maar echt fijn kon je de ervaring niet noemen. Wij
millennials zijn niet gemaakt om stil te zitten, dus de verveling sloeg
al snel toe. Ik nam mezelf voor om me in het vervolg te verwennen met
een welriekend gezichtsmasker of een serietje klaar te zetten. Als de
tijd om is, kan je in de douche springen om de klei van je oksels te
spoelen.
De rest van de dag verwachtte
ik dat mijn oksels elk moment naar een mix van zweet en azijn, iets wat
me nog erger lijkt dan de mix met bloemetjesdeo. Maar tot mijn grote
verrassing was dat niet het geval. Ook toen een attente collega ’s
avonds aan mijn oksels snuffelde, leverde dat – behalve enkele gefronste
blikken – niets op. Zelfs op een thuiswerkdag, zonder airco en na een
dertigtal lunges was er geen vuiltje aan de lucht.
Conclusie:
tegen al mijn verwachtingen in was ik best tevreden over het resultaat.
Ik had niet het gevoel dat ik veel gezweet heb of dat ik een vervelende
geur verspreidde, iets wat bevestigd werd door de collega, het lief en
enkele arme vriendinnen. De donkere schijn is er wel nog steeds, maar
het grootste nadeel is het tijdverlies. Ik ben géén ochtendmens, dus die
20 minuten zou ik véél liever al soezend in bed spenderen dan als een
onnozele met je armen in de lucht rond te lopen. Maar ik kan het zeker
aanraden. Ik zou zeggen: probeer het eens en zie of het voor jou ook
werkt.
Interne gebruik:
Een koffielepel van groene klei in poeder vorm * in een glas met
dikke randen of een tas. Roeren met een houten lepel om te mengen. De klei niet in contact brengen met metalen voorwerpen.
Met ongekookt water het glas tot de helft of helemaal vullen.
Een paar uur wachten alvorens te drinken.
Best voor het slapen klaarmaken en de volgende ochtend drinken op een nuchtere maag en 10 à 15 min wachten alvorens te ontbijten.
Klik op deze link ook.
Indien de smaak te sterk is kan men ook enkel het water drinken. Dan beetje per beetje proberen wat klei mee te drinken. Voor
kinderen of dieren kan men ook kleine bolletjes klei maken, en die eenmaal droog laten slikken.
Mensen die heel zwak zijn kunnen vermoeidheid vertonen bij het drinken van
klei, dus daar moet men eerst het organisme weer op kracht brengen.
Voor een typische kuur drink men 3 weken op 4 klei maar dat kan sterk
variëren in mate en frequentie. In geval van constipatie enkel het water
drinken.
De zon versterkt de werking, het is goed om klei in de zon te plaatsen.
*: bijvoorbeeld: merk Argiletz: Argile
verte surfine, in bio winkels.
Al jaren kamp ik met darmproblemen met acute diarree tot gevolg. De oorzaak is volgens mij door een slechte bacterie samenstelling, een slecht dieet en nachtwerk.
In de afgelopen jaren heb ik mijn eetgewoonten drastisch verandert en verschillende medicijnen geprobeerd maar zit nog steeds met dezelfde problemen.
2 maanden geleden ben ik begonnen met dagelijks gebruik van fijne groene klei.
Ik nam 1 theelepel klei gemengd met ongeveer 25cl water smorgens en savonds.
Na een week merkte ik al een verschil, ik ging namelijk veel minder naar de wc als tevoren.
Sindsdien heb ik steeds meer dagen dat de stoelgang compleet normaal is wat voordien uitzonderlijk was. ik ga het allesinds blijven gebruiken aangezien het een paar maanden kan duren voor het volledig genezen is wat wel logisch is na lange periode van verwaarlozing.
groene klei voor uitwendig gebruik van het merk Argiletz
De klei in een kom gieten, bedekken met water, niet mengen.
Na een tijdje is het water geabsorbeerd. Dan kan men de klei op een doek uitstrijken met een spatel (met een lepel is het moeilijk om schoon glad uit te strijken).
De kant met klei tegen het huid binden.
Waar er haartjes zijn, kan men een netje tussen leggen of scheren.
Groene klei voor inwendig gebruik merk Argiletz.
Zo een glas, heb ik elke ochtend gedurende 3 maanden gedronken, om een maagzweer met succes te genezen. Het smaakt gewoon een beetje naar aarde.
Het is ook mogelijk om enkel het water te drinken en de klei op de bodem te laten .
Ultra fijne klei, heel zuiver voor alles wat intern is: oog, mond, neus vaginale spoelingen, en natuurlijk voor te drinken ook gebruikt men deze ultra-fijne groene klei.
Wat kan ik nog antwoorden aan de studenten die me aanspreken op straat met de vraag "Artsen Zonder Grenzen" te steunen?
Jarenlang heb ik die financieel gesteund tot op het moment dat ik me in
het verhaal van Line de Courssou verdiepte. Ze was een gediplomeerde
verpleegster en sinds haar kinderjaren vertrouwd met de helende werking
van groene klei. Als vrouw van een Franse diplomaat verbleef ze
regelmatig in Afrika, in Côte D'Ivoire. Om een lang verhaal kort te
maken: op vraag van de WHO, (world health organisation) zal ze de
behandelingen vastleggen op foto's. Gedurende een jaar lang werden er
van elke patiënt op regelmatige basis foto's gemaakt van de wonde en de
evolutie ervan, vanaf de aankomst in het centrum tot de genezing. Een
behandeling kon lang duren, tussen 2 tot 6 maanden. Ze nam zelfs een
deel van de financiële kosten op. Het gebeurde op 700 km van Abidjan..
De Buruli zweer (Ulcus Bulcus) wordt door de conventionele geneeskunde
(lees allopathie) met zware antibiotica behandelt en als deze niet
werken is amputatie hun oplossing. Die ziekte is te vergelijken met lepra op gebied van medische ernst en sociale gevolgen.
In 2003 toont Line De Courssou haar resultaten op de Annual Meeting
Buruli Ulcer. Het was een enorm succes. Iedereen was verbaasd, en toch
wordt daar niets mee gedaan. Op de 400 aanwezige personen zijn er maar 2
deskundigen die verder onderzoek gedaan hebben. De lijst van de 400
officiële aanwezigen kan men op het internet vinden, want dit zijn
officiële documenten. In 2004 en de jaren daarna luiden de conclusies
dat meer financiële middelen moeten worden ingezet voor nieuwe
antibiotica te ontwikkelen om deze ziekte te bestrijden. Ondertussen is
Line de Courssou overleden en het centrum bestaat niet meer. Zelfs gebruik ik klei al 20 jaar en weet dat deze methode niet zo bekend staat bij het grote publiek. Ik heb die ganse zaak grondig onderzocht, veelofficiële
documenten bekeken, van ver de Codex Alimentarius bestudeert. Ik weet
nu dat deze methode door de WHO gekend is! Maar niet erkend!Waarom wordt er met klei niks gedaan in de medische wereld? WAAROM?Klei is niet patenteerbaar ,goedkoop, doeltreffend. Klei
wordt op verschillende manieren gebruikt over de hele aardbol sinds de
oertijd, persoonlijk heb ik het gebruikt eerst voor een maagzweer, dan
voor hoofdpijn,brandwonden, open wonden, diverse ontstekingen, de lijst
is ontzettend lang. Het zou echt jammer zijn moest die kennis verloren
gaan. Want wat er nog bij komt is dat ik strafbaar ben geworden als ik
in het openbaar zou zeggen: "Gebruik groene klei om uw maagzweer te
genezen"; Strafbaar als ik mijn ervaring zou delen dus. En dan maar
onschuldige studenten op straat sturen om centen aan de burgers te
vragen voor het goede doel. Een belangrijke waarheid verzwijgen is
liegen.De overheid en de officiële instanties nemen ons voor de gek. Wat kan ik nu antwoorden aan de studenten die me vriendelijk vragen om
“Artsen zonder grenzen” te steunen? Dat ze bedrogen worden? Dat geloven
ze niet. Indien u dat wenst kan ik het foto-materiaal opsturen zodat u
het zelf kan bekijken.
groene klei voor uitwendig gebruik van het merk Argiletz
Groene klei voor inwendig gebruik merk Argiletz.
